درباره ما تماس با ما

نحوه کار سیستم مهاجرت ایالات متحده

نحوه کار سیستم مهاجرت ایالات متحده

قانون مهاجرت ایالات متحده پیچیده است ، و سردرگمی زیادی در مورد نحوه عملکرد آن وجود دارد قانون مهاجرت در ایالات متحده بر اساس این اصول ساخته شده است:

نوشته شده توسط :

راهنمای جامع آموزش صفر تا صد ثبت نام رایگان لاتاری آمریکا :::::::::: اینجا را کلیک کنید

اتحاد مجدد خانواده ها ، پذیرش مهاجران با مهارت هایی که برای اقتصاد آمریکا با ارزش است ، محافظت از حمایت بشر دوستانه و ترویج تنوع. این برگه اطلاعات در مورد نحوه طراحی و عملکرد سیستم مهاجرت قانونی ایالات متحده اطلاعات اساسی را ارائه می دهد.

بدنه قانونی که حاکم بر سیاست فعلی مهاجرت است قانون مهاجرت و ملیت (INA) نامیده می شود. INA به ایالات متحده اجازه می دهد تا سالانه 675،000 ویزای مهاجرت دائم را در دسته بندی های مختلف ویزا اعطا کند. در بالای این 675،000 ویزا ، INA هیچ محدودیتی در پذیرش سالانه همسران ، والدین و فرزندان زیر 21 سال از شهروندان آمریکایی تعیین نمی کند. علاوه بر این ، هر سال رئیس جمهور موظف است با کنگره مشورت کند و یک تعداد سالانه تعیین کند. متقاضیان حمایت بشر دوستانه که از طریق فرایند اسکان مجدد دارندگان حمایت بشر دوستانه در ایالات متحده پذیرفته می شوند. 

هنگامی که شخصی ویزای مهاجرتی به دست آورد و به ایالات متحده بیاید ،به اقامت دائم قانونی (LPR) تبدیل می شود. در بعضی شرایط ، غیر شهروندان در داخل ایالات متحده می توانند وضعیت LPR را از طریق روندی موسوم به “تنظیم وضعیت” بدست آورند. ساکنان دائم قانونی اتباع خارجی هستند که مجاز به کار و زندگی قانونی و دائمی در ایالات متحده هستند. LPR ها واجد شرایط درخواست تقریباً برای همه مشاغل هستند (یعنی مشاغلی که مشروعیت آن محدود به شهروندان آمریکایی نباشد) و حتی اگر بیکار باشند ، می توانند برای همیشه در این کشور بمانند.

پس از اقامت در ایالات متحده به مدت پنج سال (یا در سه شرایط سه سال) ، LPR ها مجاز به درخواست تابعیت ایالات متحده هستند. بدون اینکه ابتدا LPR شوید ، درخواست شهروندی از طریق روند عادی غیرممکن است. هر ساله ایالات متحده نیز انواع غیر شهروندان را بطور موقت پذیرفته است. چنین ویزای “غیر مهاجرتی” اعم از گردشگران ، دانشجویان خارجی به کارگران موقت مجاز به ماندن سالها در ایالات متحده به همه اعطا می شود. در حالی که برخی ویزاهای مبتنی بر اشتغال تحت پوشش سالانه قرار دارند ، سایر ویزاهای غیر مهاجرتی (از جمله ویزاهای توریستی و دانشجویی) محدودیت عددی ندارند و می توان به هر کسی که معیارهای دریافت ویزا را برآورده کند ، اعطا شد.

مهاجرت به آمریکا

I. مهاجرت مبتنی بر خانواده

اتحاد خانواده یک اصل مهم حاکم بر سیاست مهاجرت است. دسته مهاجرت مبتنی بر خانواده به شهروندان آمریکایی و LPR اجازه می دهد تا اعضای خانواده خاصی را به ایالات متحده برسانند. مهاجران مستقر در خانواده یا به عنوان اقوام فوری شهروندان ایالات متحده یا از طریق سیستم ترجیح خانواده پذیرفته می شوند .

مهاجران آینده نگر تحت رده بستگان فوری باید معیارهای واجد شرایط بودن را رعایت کنند ، و درخواست کنندگان باید سن و سال خاصی را رعایت کنند. فامیل فوری:

  • همسران شهروندان ایالات متحده؛
  • فرزندان خردسال ازدواج نکرده از شهروندان ایالات متحده (زیر 21 سال). و
  • والدین شهروندان ایالات متحده (خواهان باید حداقل 21 سال سن داشته باشد تا از اولیاء درخواست کند.

هر ساله تعداد محدودی ویزا تحت سیستم ترجیح خانواده وجود دارد ، اما مهاجران آینده نگر باید معیارهای واجد شرایط استاندارد را داشته باشند ، و درخواست کنندگان باید سن و سال خاصی را رعایت کنند. سیستم ترجیحی شامل موارد زیر است:

  • فرزندان بزرگسال (متاهل و مجرد) و برادران و خواهران شهروندان ایالات متحده
    (خواهان باید حداقل 21 سال سن داشته باشد تا درخواست خواهر و برادر خود را بدهد) ، و
  • همسران و فرزندان مجرد (جزئی و بزرگسال) از LPR ها.

به منظور متعادل کردن تعداد کلی مهاجران بر اساس روابط خانوادگی ، کنگره یک سیستم پیچیده برای محاسبه تعداد موجود ویزاهای ترجیحی خانواده برای هر سال خاص ایجاد کرد. این تعداد با شروع با 480،000 و سپس با کم کردن تعداد ویزاهای نسبی فوری صادر شده در سال گذشته و تعداد بیگانگان ” که در سال گذشته به ایالات متحده منتقل شده اند” تعیین می شود.

تعداد شماره های مهاجرین ترجیحی اشتغال استفاده نشده از سال قبل به این مبلغ اضافه می شود تا تعداد ویزا هایی را که از طریق سیستم ترجیحی برای تخصیص باقی می ماند ، اضافه کند. اما ، طبق قانون ، تعداد ویزاهای خانوادگی که از طریق سیستم ترجیحی اختصاص داده شده ممکن است از 226000 پایین نباشد. تعداد خویشاوندان فوری اغلب در یک سال معین از 250،000 تجاوز می کند و 226 نفر را شروع می کند ، 000 حداقل برای ویزاهای ترجیحی. در نتیجه ، تعداد کل ویزاهای خانوادگی اغلب از 480،000 فراتر می رود. 

در سال مالی (FY) 2017 ، مهاجران مستقر در خانواده 66 درصد از کل LPR های جدید ایالات متحده را تشکیل می دادند.

سیستم مهاجرت مبتنی بر خانواده در جدول 1 خلاصه شده است.

جدول 1: سیستم مهاجرتی مبتنی بر خانواده

دسته بندیحمایت مالی ایالات متحدهارتباطحد عددی
 بستگان فوری بزرگسالان آمریکاییهمسران ، فرزندان خردسال ازدواج نکرده و والدین نامحدود
تخصیص اولویت
1شهروند ایالات متحدهفرزندان بالغ ازدواج نکرده23،400 *
2ALPRهمسران و فرزندان خردسال87،900
2BLPRفرزندان بالغ ازدواج نکرده26،300
3شهروند ایالات متحدهفرزندان بزرگسال متاهل23،400 **
4شهروند ایالات متحدهبرادر و خواهر65،000 ***
* به علاوه هر ویزای استفاده نشده از اولویت 4.** به علاوه هر ویزای استفاده نشده از اولویت اول و دوم.*** به علاوه هر ویزای استفاده نشده از سایر تنظیمات خانوادگی دیگر.
سطح تخصیص خانواده در سطح جهانی: 480،000 ویزای منهای برای اقوام و افراد مشروط به وی صادر می شود ، به علاوه ویزاهای اشتغال بلا استفاده از سال مالی قبلی. طبقه برای دسته های ترجیحی: 226،000.
منبع : ویلیام آ. کندل ، مهاجرت حقوقی دائم به ایالات متحده ، (گزارش CRS شماره R42866) (واشنگتن ، دی سی: خدمات تحقیقاتی کنگره ، 2014) ، https://www.fas.org/sgp/crs/homesec/ R42866.pdf .

برای پذیرش از طریق سیستم مهاجرتی مبتنی بر خانواده ، یک شهروند آمریکایی یا حامی مالی LPR باید برای یکی از بستگان فردی طومار بپردازد ، مشروعیت رابطه را برقرار کند ، حداقل نیازهای درآمد را برآورده کند و یک اعلامیه پشتیبانی را امضا کند که بیان می کند حامی مالی خواهد بود. مسئولیت مالی اعضای خانواده (خانواده) پس از ورود به ایالات متحده یا تنظیم وضعیت LPR در ایالات متحده است. همچنین بستگان فردی باید شرایط لازم برای واجد شرایط بودن را داشته باشند که شامل ارائه معاینه پزشکی و اخذ واکسیناسیونهای لازم ، تجزیه و تحلیل هرگونه مهاجرت یا سابقه جنایی و همچنین نشان دادن این امر است که آنها در درجه اول به دولت برای امرار معاش وابسته نمی شوند. 

به همسران و فرزندانی که مهاجر اصلی را همراهی می کنند یا از آنها پیروی می کنند (کسی که از طرف شهروند ایالات متحده یا LPR تحت رده اولویت خانوادگی حمایت می شود) به مهاجران مشتق گفته می شوند. مهاجران مشتق نیز برای دسته های جدول فوق به سمت کلاهک عددی حساب می کنند. این بدان معناست که بسیاری از اسلات ویزا که برای اعضای این دسته ها اختصاص داده می شود ، اغلب توسط همسران و فرزندان اعضا استفاده می شوند. به عنوان مثال ، در سال مالی 2017 ، 65.649 نفر در رده “برادران و خواهران” شهروندان ایالات متحده پذیرفته شدند ، اما تنها 22.611 نفر از آنها برادران یا خواهران واقعی شهروندان آمریکایی بودند. بقیه همسران (15.648) و فرزندان (27.390) خواهر و برادرهای شهروندان ایالات متحده بودند.

دوم مهاجرت مبتنی بر اشتغال

ایالات متحده روش های مختلفی را برای مهاجران با مهارت های ارزشمند فراهم می کند که به طور دائم یا موقت به کشور بیایند.

طبقه بندی موقت ویزا

نحوه کار سیستم مهاجرت ایالات متحده

طبقه بندی موقت ویزا مبتنی بر اشتغال به کارفرمایان اجازه می دهد تا برای اتباع خارجی برای مشاغل خاص برای مدت محدود استخدام و درخواست کنند. بیشتر کارگران موقت باید برای کارفرمایی که از آنها درخواست کرده است کار کنند و توانایی محدودی در تغییر شغل دارند. برای کارگران غیر مهاجر موقت بیش از 20 نوع ویزا وجود دارد. این موارد شامل ویزای L-1 برای انتقال داخل جمله‌ای است.

 ویزاهای مختلف P برای ورزشکاران ، سرگرمی ها و مجریان ماهر. ویزاهای R-1 برای کارمندان مذهبی؛ ویزاهای مختلف A برای کارمندان دیپلماتیک؛ ویزاهای O-1 برای کارگران با توانایی فوق العاده. و ویزاهای مختلف H برای کارگران بسیار ماهر و کم مهارت. طبقه بندی ویزا از نظر شرایط صلاحیت آنها ، مدت زمان ، اعم از اینکه به کارگران اجازه ورود افراد وابسته و سایر عوامل را می دهند ، متفاوت است. در بیشتر موارد،

 آنها باید وضعیت خود را از ایالات متحده ترک کنند و یا وضعیت کارشان پایان یافته است. این ممکن است بسته به نوع شغل و مدارک تحصیلی اتباع خارجی ، یک کارفرما بتواند از کارگر برای استخدام دائم حمایت کند. یک تبعه خارجی برای حمایت مالی لازم نیست برای کارفرما کار کند. با این حال ، بسته به دسته مهاجرت دائمی که به دنبال آن می باشد و دسته مهاجران فعلی مهاجران خارجی ، ممکن است اتباع خارجی بتواند ضمن ادامه زندگی و کار در ایالات متحده ، مراحل تبدیل شدن به LPR را انجام دهد. یک اتباع خارجی برای حمایت مالی لازم نیست برای کارفرما کار کند.

 با این حال ، بسته به دسته مهاجرت دائمی که به دنبال آن می باشد و دسته مهاجران فعلی مهاجران خارجی ، ممکن است اتباع خارجی بتواند ضمن ادامه زندگی و کار در ایالات متحده ، مراحل تبدیل شدن به LPR را انجام دهد. یک اتباع خارجی برای حمایت مالی لازم نیست برای کارفرما کار کند. با این حال ، بسته به دسته مهاجرت دائمی که به دنبال آن می باشد و دسته مهاجران فعلی مهاجران خارجی ، ممکن است اتباع خارجی بتواند ضمن ادامه زندگی و کار در ایالات متحده ، مراحل تبدیل شدن به LPR را انجام دهد.

مهاجرت دائمی آمریکا

حد عددی کلی برای مهاجران مستقر در کار داوطلبانه 140000 نفر در سال است. این تعداد شامل مهاجران به علاوه همسران واجد شرایط آنها و فرزندان خردسال ازدواج نکرده است ، به این معنی که تعداد واقعی مهاجران مستقر در اشتغال کمتر از 140،000 سالانه است. 140،000 ویزا به پنج دسته ترجیحی تقسیم می شود ، که در جدول 2 به تفصیل تقسیم شده است. برای برخی از مقوله ها ، حامی مالی ابتدا باید بازار کار ایالات متحده را تحت شرایط و ضوابطی که توسط وزارت کار تعیین شده است آزمایش کند و وزیر کار باید تأیید کند که درخواست دادخواست قبل از اینکه اسپانسر بتواند دادخواست خود را با USCIS ارائه کند ،

برخی از شرایط را برآورده کرده است. برای برخی از مقوله ها ، اولین قدم اسپانسر این است که دادخواست خود را با USCIS ارائه کنید یا ممکن است اتباع خارجی از خود درخواست کنند. مرحله آخر ، درخواست اتباع خارجی برای ویزای مهاجرت در ایالات متحده است سفارت یا کنسولگری در خارج از کشور یا برنامه ای برای تنظیم وضعیت در LPR در صورت وضعیت قانونی در ایالات متحده. برای پردازش کنسولی ، درخواست ویزای مهاجرت تا زمانی که USCIS نتواند درخواست مهاجرت را تأیید کند ، ثبت نمی شود برای تنظیم وضعیت ، زمان تشکیل پرونده بستگی به این دارد که آیا شماره ویزا فوراً در دسترس است یا نه.

جدول 2: سیستم اولویت کاری مبتنی بر اشتغال دائمی

دسته اولویتشایستگیمحدودیت عددی سالانه
1“افراد دارای توانایی خارق العاده ای” در هنر ، علم ، آموزش ، تجارت یا دو و میدانی. اساتید برجسته و محققان ، مدیران و مدیران چند ملیتی. 40،000 *
2اعضای حرفه های دارای مدرک تحصیلی پیشرفته یا افراد دارای توانایی های استثنایی در هنر ، علم و تجارت. 40،040 **
3کارگران ماهر با حداقل دو سال آموزش یا تجربه ، متخصصانی که دارای مدرک دانشگاهی هستند ، یا “سایر” کارگران برای کار غیر ماهر و موقت یا فصلی نیستند. 40،040 *** کارگران غیر ماهر “دیگر” محدود به 5000 نفر بودند
4برخی از “مهاجران ویژه” از جمله کارمندان مذهبی ، کارمندان پست های خدمات خارجی ایالات متحده ، کارمندان دولت سابق ایالات متحده و سایر اقشار بیگانگان. 9،940
5افرادی که 500،000 تا 1 میلیون دلار در یک شرکت اشتغال زایی سرمایه گذاری می کنند که حداقل 10 کارگر تمام وقت در آمریکا استخدام کند. برای طومارهای ثبت شده در تاریخ 21/11/2012 یا بعد از آن ، مبلغ سرمایه گذاری به 900000 دلار به 1.8 میلیون دلار افزایش می یابد و آینده در فواصل مشخص افزایش می یابد. 9،940
* به علاوه هر ویزای استفاده نشده از تنظیمات 4 و 5.** به علاوه هر ویزای استفاده نشده از اولویت اول.*** به علاوه هر ویزای استفاده نشده از اولویت اول و دوم.
سطح مهاجران مبتنی بر اشتغال در سراسر جهان: 140،000 برای متقاضیان اصلی و وابستگان آنها.
منبع : کندل ، ویلیام آ. کندل ، مهاجرت حقوقی دائمی به ایالات متحده ، (گزارش CRS شماره R42866) (واشنگتن ، دی سی: خدمات تحقیقاتی کنگره R42866 ، 29 اکتبر 2014) ، 4 ، https: //www.fas. org / sgp / crs / homeec / R42866.pdf .

در FY 2017 ، مهاجران پذیرفته شده از طریق ترجیحات اشتغال ،
12 درصد از کل جدید LPR های ایالات متحده را تشکیل می دهند.

III. سقف های هر کشور

علاوه بر محدودیت های عددی که در مورد ترجیحات مختلف مهاجرت قرار دارد ، INA همچنین محدودیتی را در مورد تعداد مهاجران از هر کشور به ایالات متحده تعیین می کند. در حال حاضر ، هیچ گروهی از مهاجران دائم (مبتنی بر خانواده و اشتغال) از یک کشور واحد نمی توانند بیش از هفت درصد کل افرادی که در یک سال مالی واحد به ایالات متحده مهاجرت می کنند ، تجاوز کند. این سهمیه ای نیست تا اطمینان حاصل شود که برخی از ملیت ها هفت درصد از مهاجران را تشکیل می دهند ، بلکه محدودیتی است که برای جلوگیری از تسلط هر گروه مهاجر بر الگوهای مهاجرت به ایالات متحده تعیین شده است.

چهارم  Asylees

نحوه کار سیستم مهاجرت ایالات متحده

حمایت ، آسیلی ها و سایر جمعیت آسیب پذیر

چندین دسته از پذیرش قانونی در دسترس افرادی قرار دارد که به دلیل شرایط
خطرناک یا شرایط خارق العاده قادر به بازگشت به وطن خود نیستند.

دارندگان حمایت بشر دوستانه  در ایالات متحده به دلیل عدم توانایی بازگشت به کشورهای خود به دلیل “ترس خوب از آزار و اذیت” به دلیل نژاد ، عضویت در یک گروه خاص اجتماعی ، افکار سیاسی ، مذهب یا منشأ ملی پذیرفته می شوند. دارندگان حمایت بشر دوستانه برای پذیرش از خارج از ایالات متحده ، به طور کلی از “کشور در حال گذر” که خارج از کشور خود است ، متقاضی می شوند. پذیرش دارندگان حمایت بشر دوستانه عوامل متعددی از جمله میزان ریسک با آنها روبرو می شود ، عضویت در گروهی که مورد توجه ویژه ایالات متحده است (هر ساله توسط رئیس جمهور ایالات متحده و کنگره تعیین می شود) ، و اینکه آیا آنها وجود دارند یا خیر. اعضای خانواده در ایالات متحده هستند.

هر ساله رئیس جمهور با مشورت با کنگره سقف عددی پذیرش دارندگان حمایت بشر دوستانه را تعیین می کند. حد كل در هر منطقه از دنيا نيز تقسيم شده است. پس از 11 سپتامبر 2001 ، تعداد دارندگان حمایت بشر دوستانه پذیرفته شده در ایالات متحده به شدت کاهش یافت. پس از آنکه دولت بوش بررسی های امنیتی جدیدی را اعمال کرد ، پذیرش سالانه دارندگان حمایت بشر دوستانه به سطح قبلی خود بازگشت و در دوره اوباما افزایش یافت. در دولت ترامپ ، سقف دارندگان حمایت بشر دوستانه به شدت کاهش یافته است ، از 110،000 در سال 2017 به 45،000 در سال 2018 و 30،000 در سال 2019. از سال 2017 پذیرش واقعی دارندگان حمایت بشر دوستانه نیز به زیر 50٪ از سقف واقعی سالانه کاهش یافته است. در 22.491 ، 2018 تعداد کمترین دارندگان حمایت بشر دوستانه پذیرفته شده از زمان ایجاد این سیستم در سال 1980 را داشته است. در تاریخ 26 سپتامبر 2019 ،

از میان 30،000 پذیرش تعیین شده توسط رئیس جمهور برای سال 2019 ،
تخصیص های منطقه ای در جدول 3 در زیر آمده است. 

جدول 3: تعیین ریاست جمهوری در مورد پذیرش حمایت بشر دوستانه ، سال مالی 2016

آفریقا11000
آسیای شرقی4000
اروپا و آسیای میانه3،000
آمریکای لاتین / کارائیب3،000
آسیای نزدیک شرقی / جنوبی9000
رزرو بدون مجوزn / a
جمع30،000
منبع : پذیرش و سیاست اسکان مجدد ، (واشنگتن ، دی سی: سرویس تحقیقات کنگره ، 18 دسامبر 2018) ، https://fas.org/sgp/crs/misc/RL31269.pdf

حمایت بشر دوستانه  در دسترس افرادی است که در حال حاضر در ایالات متحده قرار دارند و بر اساس همان پنج زمینه محافظت شده که دارندگان حمایت بشر دوستانه به آنها اعتماد دارند ، خواهان حمایت هستند. آنها می توانند در زمان ورود به ایالات متحده یا در طی یک سال از ورود به ایالات متحده ، در بندر ورودی درخواست کنند. هیچ محدودیتی در مورد تعداد افرادی که ممکن است در یک سال خاص به آنها حفاظت داده شوند وجود ندارد ، و همچنین دسته بندی های خاصی برای تعیین چه کسی ممکن است به درخواست حفاظت بشر دوستانه وجود ندارد. در سال مالی FY 2017 ، 26.568 فرد به آنها حفاظت بشر دوستانه داده شد.

متقاضیان و دارندگان حمایت بشر دوستانه یک سال پس از پذیرش در ایالات متحده
به عنوان متقاضی حمایت بشر دوستانه یا یک سال پس از دریافت حمایت بشر دوستانه آنوشندگی ، واجد شرایط تبدیل شدن به LPR ها هستند.

V. برنامه ویزای تنوع لاتاری آمریکا

قرعه کشی Visa Visa توسط قانون مهاجرت در سال 1990 به عنوان یک کانال اختصاصی برای مهاجران از کشورهایی با نرخ مهاجرت کم به ایالات متحده ایجاد شده است. هر ساله 55000 ویزا به طور اتفاقی به اتباع کشورهایی اختصاص می یابد كه در 5 سال گذشته كمتر از 50،000 مهاجر را به ایالات متحده فرستاده اند. از 55000 مورد ، 5000 برنامه تحت استفاده از برنامه تنظیم نیکاراگوئه و قانون کمک رسانی آمریکای مرکزی ، ایجاد شده در سال 1997 برای کمک به برخی از متقاضیان حمایت بشر دوستانه ای که قبل از یک تاریخ خاص درخواست حفاظت بشر دوستانه داده اند ، ساخته شده اند. این منجر به کاهش حد واقعی سالانه به 50،000 می شود. با شروع از سال 2020 ، DOS انتظار دارد که بیشتر 5000 ویزا به برنامه Diversity Visa برگردانده شود.

برای واجد شرایط بودن ویزای تنوع ، یک مهاجر باید تحصیلات دبیرستانی (یا معادل آن) داشته باشد یا در طی پنج سال گذشته حداقل دو سال در یک حرفه مشغول به کار باشد که حداقل به دو سال آموزش یا تجربه نیاز داشته باشد. همسران و فرزندان خردسال متاهل متقاضی اصلی نیز ممکن است به عنوان مشتقات وارد شوند. نقشه بخت آزمایشی تصادفی تولید شده توسط رایانه ، ویزاهای تنوع را انتخاب می کند. ویزا بین شش منطقه جغرافیایی با تعداد ویزا بیشتر که به مناطقی با نرخ مهاجرت کمتری می روند توزیع می شود و بدون اخذ ویزا به اتباع کشورهایی که در طی پنج سال گذشته بیش از 50،000 مهاجر را به ایالات متحده ارسال می کنند ، مراجعه نمی شود.

افرادی از کشورهای واجد شرایط در قاره های مختلف ممکن است
برای شرکت در قرعه کشی ثبت نام کنند. اما ، از آنجا که این ویزا ها
به صورت منطقه ای توزیع می شوند ، این برنامه به ویژه از آفریقایی ها و اروپای شرقی سود می برد.

ششم اشکال دیگر کمک های بشردوستانه

وضعیت محافظت شده موقت (TPS) به افرادی اعطا می شود که در ایالات متحده هستند اما به دلیل “فاجعه طبیعی” ، “شرایط فوق العاده موقت” یا “درگیری مسلحانه مداوم” به کشور خود بازگردند. TPS به کشوری اعطا می شود شش ، 12 یا 18 ماه است و در صورت تداوم شرایط ناامن در کشور ، می توان فراتر از آن تمدید کرد. TPS لزوماً به وضعیت LPR منجر نمی شود و هیچ وضعیت مهاجرتی دیگری را تحویل نمی دهد.

عزیمت به تعویق افتاده (DED) برای افرادی که کشورهای وطن آنها ناپایدار هستند ، از تبعید محافظت می کند ، بنابراین بازگشت را خطرناک می کند. برخلاف TPS ، که با اساسنامه مجاز است ، DED در اختیار قوه مجریه است. DED لزوماً به وضعیت LPR منجر نمی شود و هیچ وضعیت مهاجرتی دیگری را به آنها اختصاص نمی دهد. 

Action Deferred for Arrivals Childhood (DACA) برنامه ای است که در سال 2012 تأسیس شده است و اجازه می دهد افراد خاصی که زیر 16 سال به ایالات متحده آورده شده اند و از 15 ژوئن 2007 به طور مداوم در آمریکا اقامت داشته اند ، در ایالات متحده باقی بمانند. حداقل دو سال قانوناً کار كنید و قانوناً كار كنید ، مادامی كه هیچ سابقه كیفیت قابل توجهی نداشته و دبیرستان یا دانشكده را فارغ التحصیل شده یا معادل مدرک دریافت كنید. این هیچ راهی برای وضعیت حقوقی دائمی ندارد و هر دو سال یکبار نیاز به تجدید آن دارد. در سال 2017 ، دولت ترامپ DACA را به پایان رساند ، اما به دلیل حکم دادگاه ، افرادی که قبل از پایان برنامه DACA داشتند ، هنوز مجاز به تمدید مجوز کار و حفاظت از تبعید هستند.

برخی افراد ممکن است مجاز به ورود به ایالات متحده از طریق موقت باشند ، حتی اگر ممکن است تعریف افارد تحت حمایت بشر دوستانه را برآورده نکنند و ممکن است واجد شرایط مهاجرت از طریق کانالهای دیگر نباشند. وکلا می توانند به دلایل فوری بشردوستانه یا منافع عمومی قابل توجهی موقتاً بستری شوند.

ششم تابعیت ایالات متحده

برای واجد شرایط بودن تابعیت ایالات متحده از طریق تابعیت ، فرد باید حداقل 5 سال (یا سه سال) در صورت دریافت کارت سبز از طریق یک همسر شهروند آمریکایی یا از طریق خشونت علیه ، دارای وضعیت LPR (کارت سبز) باشد. قانون زنان ، VAWA). استثنائات دیگری نیز وجود دارد ، از جمله ، اما محدود به آن نیست ، اعضای ارتش ایالات متحده که در زمان جنگ یا اعلام جنگ خصمانه خدمت می کنند. متقاضیان تابعیت ایالات متحده باید حداقل 18 سال سن داشته باشند ، اقامت مداوم خود را نشان دهند ، “شخصیت اخلاقی خوب” را نشان دهند ، آزمون های تاریخ و امتحانات انگلیسی و آمریکایی (با استثنائات خاص) را گذرانده و هزینه درخواست را نیز از جمله سایر موارد بپردازند.